Тыдзень пачатковых класаў. Дзень 4. Гульня "Перакладчыкі"

Тыдзень пачатковых класаў у нашай школе заўсёды насычаны цікавымі падзеямі. Сёння, у дзень роднай мовы і літаратуры, мы сталі ўдзельнікамі займальнай гульні "Перакладчыкі", якая прайшла пад дэвізам "Сэрцам роднага слова краніся". 

Перад дапытлівымі хлопчыкамі і дзяўчынкамі на перапынку рассыпаліся рознакаляровыя карткі. Кожная з іх хавала ў сабе беларускае слова — і не проста слова, а цэлы скарб: побач з назвай змяшчаліся апісанні, характарыстыкі, прыклады. А на дошцы паступова пачаў стварацца сапраўдны моўны горад з вуліцамі-тэмамі, куды павінны былі пасяліцца ўсе словы.

Паволі, разглядваючы кожную картку, дзеці знаходзілі ёй месца. Вось асобны куток знайшлі птушкі: амялушка чубатая, буслік даўганогі, зязюля самотная, шпак галасісты. Побач размясціліся з'явы прыроды — вясёлка бліскучая, маланка іскрыстая, завіруха злая. На асобным месцы пасяліліся жывёлы: мядзведзь касматы, трус дапытлівы, вожык калючы.

Асабліва цікава было чытаць апісанні. Да кожнага слова дадаваліся розныя характарыстыкі. Бульба аказалася ўраджайнай, буйной і смачнай. Сукенка — лёгкай, прывабнай, атласнай. Капялюш — саламяным і сучасным. 

Школьныя прылады — аловак драўляны, крэйда каляровая, пэндзалік пухнаты — знайшлі сваю палічку. Агародніна — бурак бардовы, морква сакавітая, памідор чырвоны — сабралася ў асобны каларытны шэраг. Ветлівыя словы — добрай раніцы, да пабачэння, бывайце здаровы — занялі самае ганаровае месца. 

Кожная новая картка адкрывала нешта знаёмае ці зусім нечаканае.

Многія словы сталі сапраўдным адкрыццём. Звыклыя рэчы паўставалі з зусім незнаёмага боку. Буслік — ён і стары, і малады, і стомлены. Навальніца — летняя, гулкая, моцная. Суніцы — лясныя, духмяныя, сакавітыя. У вачах у дзяцей загараліся агеньчыкі здзіўлення, калі на чарговай картцы траплялася нечаканае спалучэнне слоў.

За работай час ляцеў непрыкметна. Хтосьці знаходзіў патрэбнае слова і спяшаўся да дошкі, каб хутчэй заняць яму месца. Хтосьці задуменна перабіраў карткі, шукаючы, да якой групы яны належаць. У класе стаяў той асаблівы працоўны гул, калі ўсе захоплены агульнай справай, калі кожнае знойдзенае слова — маленькая перамога.

Калі апошнія карткі знайшлі свае месцы, на дошцы вырас цэлы моўны горад. Тут былі і птушкі, і жывёлы, і расліны, і рэчы, якія акружаюць нас кожны дзень. І ўсе яны гаварылі па-беларуску — мілагучна, багата, жыва. Шмат словаў дзеці ўжываюць штодня, а некаторыя пачулі ўпершыню і абавязкова запомняць.

Гэты дзень паказаў, наколькі прыгожая і разнастайная родная мова. Кожнае слова — жывое, яно мае свой характер, настрой, колер. Дастаткова толькі прыгледзецца, крануцца яго сэрцам, і яно адкрые сваю прыгажосць. А значыць, мова жыве і будзе жыць, пакуль ёсць тыя, хто гаворыць на ёй з любоўю і цікавасцю.

Дапоўнена 27 лютага

Самыя актыўныя ўдзельнікі гульні былі ўзнагароджаны падзякамі